Geschiedenis

Palmares

Kampioen (promotie)

  • 1982-1983 in 4e Prov. B
  • 1996-1997 in 4e Prov. B
  • 1997-1998 in 3e Prov. F
  • 2015-2016 in 3e Prov. F

Vicekampioen (promotie via eindronde)

  • 1963-1964 in 3e Prov. F
  • 1972-1973 in 3e Prov. F
  • 1993-1994 in 3e Prov. F
  • 2007-2008 in 2e Prov. C

Bekijk hier alle seizoensresultaten van KFC Wambeek A en KFC Wambeek B.

Ontstaan

FC Wambeek in 1950. V.l.n.r. Staand: Hugo Van Schuerbeeck, Pierre Raspoet, Pierre Moonens, Julien Platteau, Frans Pappaert en Remi Van Craenenbroeck. Zittend: Maurits De Meuter, Albert Retoré, René Jacobs, Achiel De Wolf en Armand Groeninck.

De ploeg ontstond rond 1948 op initiatief van een aantal vrienden die op zondagmiddag gingen voetballen op het domein van notaris Hendrik Van Eeckhoudt. Hieruit groeide voetbalclub FC Wambeek, dat in 1949 een eerste vriendenmatch speelde tegen Sint-Martens-Lennik, op de weide van burgemeester Louis De Troch aan de Stenebrugstraat. De ploeg verloor zijn eerste wedstrijdje met 1-4, maar werkte met wisselend succes verscheidene vriendenmatchen af. In 1950 sloot de club zich aan bij het Koninklijk Katholiek Sportverbond van Brabant. Het bestuur bestond uit proost E.H. De Ridder, voorzitter Eduard Schoonjans, ondervoorzitter Louis Raeymaekers, secretaris Marcel Van Craenenbroeck, penningmeester Jozef Borremans en bestuursleden Pierre Biesemans, Jean Cooremans, Maurice De Greef en Jean De Leeuw. Het eerste seizoen 1950/51 in de tweede afdeling van het Katholiek Sportverbond werd een succes; de ploeg behaalde een tweede plaats in de eindstand op één punt van kampioen Drogenbos. Wambeek promoveerde naar de eerste afdeling en kende ook daar in 1951/52 succes. Wambeek eindigde samen met Espérence op een eerste plaats. De titel werd weliswaar aan Espérence toegekend, omdat deze club minder verloren matchen had.

Aansluiting bij KBVBwambeek

Na 3 seizoen in het amateurvoetbal werd op de bestuursvergadering van 10 juni 1953 de beslissing genomen zich aan te sluiten tot het profvoetbal, bij de Koninklijke Belgische Voetbalbond. Op 28 augustus 1953 werd deze inschrijving aanvaard en werd het stamnummer 05661 aan FC Wambeek toegewezen, de clubkleuren waren groen-wit. Op 6 september 1953 werd in Derde Provinciale C de eerste wedstrijd in de KBVB tegen FC Meise succesrijk besloten met een 4-2 overwinning. Trainer toen was Jean Valet.

De jaren ’60

Tijdens de volgende seizoenen met als trainers Wouters en Van Tricht waren de uitslagen eerder wisselvallig. Met de komst van speler-trainer Achiel Mestiaen, een gewezen B-international, in 1960, verbeterde het spelpeil. In het seizoen 1963/64 werd via de eindronde van de tweede geklasseerden de promotie naar Tweede Provinciale gehaald. In deze reeks hield men het slechts één seizoen vol en de degradatie naar Derde Provinciale F was het gevolg; nochtans werd dat seizoen een 3 op 4 gehaald tegen kampioen Asse. Vanaf het seizoen 1965/66 werd Charel Van der Smissen als trainer aangetrokken; hij deed zijn trainerstaak gedurende vier seizoenen.

De jaren ’70

FC Wambeek behoorde in die jaren tot de betere ploegen van de reeks. Ook met trainer Pierre Van Vaerenbergh, wellicht de jongste trainer van het land op dat ogenblik, werd vanaf het seizoen 1969/70 de “status” van goede ploeg aangehouden. In het seizoen 1972/73 eindigde FC Wambeek als tweede in de eindbeurt der tweede geklasseerden. Door een fusie van Union en Cercle Halle promoveerde men toch naar Tweede Provinciale A. In deze reeks kreeg men eerder onbekende ploegen van “achter Brussel” voorgeschoteld. Van aantrekkelijke derby’s was er geen sprake. Met speler-trainer Jef Wauters werd in 1973/74 een tiende plaats behaald. De twee volgende seizoenen verliepen onder leiding van speler-trainer Pierre Van der Elst. Derby’s en sfeer waren er genoeg in die seizoenen met matchen tegen SK Lombeek, Sporting Ternat, Leeuwkens Teralfene en Itna Itterbeek. In het seizoen 1975/76 vertroebelde echter de sfeer tussen trainer en spelers en mede door het gebrek aan afwerking kon de degradatie naar Derde Provinciale F niet meer vermeden worden. In de seizoenen 1976/77 en 1977/78 was Pierre Van Vaerenbergh opnieuw de trainer. Dat laatste seizoen werd een sportief dieptepunt voor de club. Geëindigd als allerlaatste in de reeks, werd samen met Asse-ter-Heide gedegradeerd naar Vierde Provinciale, het allerlaagste niveau. Optimisten geloofden echter in een snelle terugkeer. Doch met trainer John De Hondt kwam de verhoopte kentering er ook niet. Het verblijf in Vierde Provinciale zou nog een tijdje duren. Vanaf het seizoen 1980/81 nam het trainersduo Willy Schets – Frans Van Craenenbroeck de touwtjes succesrijk in handen.

De jaren ’80

Het 30-jarig bestaan in de KBVB werd in 1982/83 met een kampioenstitel gevierd. Rivaal SC Dilbeek werd met 4 punten verslagen. De terugkeer naar Derde Provinciale F werd het seizoen daarop op het nippertje behouden door de testmatch tegen EMI Essene met 2-1 te winnen. Het duo Schets – Van Craenenbroeck bleef de ploeg tot en met het seizoen 1986/87 trainen en behaalde behoorlijke resultaten in de eerste helft van de stand. De volgende seizoenen kenden eerder een bewogen verloop. Tot de laatste matchen was de club steeds betrokken in prangende matchen om de degradatie te ontlopen. Zo was er in het seizoen 1989/90 een eindrush van zes overwinningen in evenveel matchen nodig om het behoud in Derde Provinciale te verzekeren. In die seizoenen waren de trainerswissels schering en inslag. Slechte resultaten lagen meermaals aan de basis. Marc Lamoen was trainer in het seizoen 1987/88. Wegens ziekte moest hij een tijdlang forfait geven; zijn taak werd overgenomen door Willy Schets. In het seizoen 1988/89 begon Gilbert Van Lier als trainer; na zijn ontslag nam Frans Van Craenenbroeck zijn taak over. Halfweg de competitie 1989/90 gaf trainer François Van Rossem zijn ontslag; Willy Schets nam zijn taak over.

De jaren ’90

Voor de seizoenen 1990/91 en 1991/92 werd de Heizelgediplomeerde trainer Pierre Segers aangeworven zonder noemenswaardige verbetering van de voetbalresultaten. Vanaf augustus 1992 wordt het trainersduo gevormd door Willy Schets – Daniël Denys, vanaf augustus 1993 door het duo Willy Schets – Frans Van Craenenbroeck. De omstandigheden waarin het voetbal verliep waren niet altijd ideaal. Het terrein, gelegen aan de Stenebrugstraat, had al jaren voor heel wat kopbrekens gezorgd. De accommodaties evolueerden van primitief tot modern. In het begin was de waspartij na de match in de open lucht te doen; elke speler kon zich wassen in een emmer water. Verhitte gemoederen werden dan afgekoeld door een gooipartij met water, door wat stevige krachttermen en ook al eens door een robbertje bekvechten. Het gebeurde wel eens dat de “arbiter” niet uit zijn “kot” kon of durfde komen wanneer de uitslag door de supporters gecontesteerd werd. Begrijpelijk voor de arme man, wanneer een groep hevige supporters steeds maar schreeuwde: “arbiter, de beek in…” en die beek was vlakbij. Treffend was ook het beeld van bestuurslid Georges Groeninck, die steeds de koffie voor de rustpauze aanbracht; altijd stipt kwam hij, met de hete koffie in een “groene” kan, rustig aangestapt.

Geen fusie in 1998…

Vooreerst begon men te denken aan een fusie van alle Ternatse voetbalploegen en vervolgens stelde het gemeentebestuur een subsidiëringsbeleid op. Van in het begin leek FC Wambeek niet echt geïnteresseerd in een fusieploeg. Zij oordeelden dat het beter was om verder de eigen erwtjes te doppen. De fusiegedachte leefde wel sterker bij Sporting Ternat en SK Lombeek. Zij kwamen zelfs tot een echt fusieplan dat echter onder druk van supporterskernen en belangencoalities nooit goedgekeurd werd. De fusiegedachte Ternat-Lombeek werd begin 1998 definitief begraven. Lombeek heeft de fusieweg dan maar alleen verder gevolgd en realiseerde op het eind van het seizoen 1998/99 een fusie met FC Liedekerke.

…wel fusie in 2006, maar zonder Wambeek

In 1998 was er reeds gesproken van een fusie tussen de drie Ternatse voetbalploegen: Sporting Ternat, SK Lombeek en KFC Wambeek. Toen werden die plannen onder druk afgeblazen, maar in 2006 leek die fusie er uiteindelijk toch nog te komen. Bij de laatste gesprekken haakte KFC Wambeek echter af, omdat groen-wit veel belang hechtte aan zijn authenticiteit en aan de belangen van de jeugdspelers. Sporting Ternat en SK Lombeek gingen wel in zee met elkaar en vanaf het seizoen 2006/07 bleven er nog maar twee voetbalclubs meer in Ternat: KFC Wambeek en de fusieclub KSKL Ternat.

Promotie naar eerste provinciale

Het seizoen 2007/08 werd opnieuw succesvol. Wambeek dwong na een tweede plaats een plaats in de eindronde af, die men met een 4 op 6 wist te winnen. Na een ruime 3-0 zege tegen Haasrode, was een 1-1 gelijkspel in Ohain op zondag 25 mei 2008 voldoende. De promotie naar Eerste Provinciale was een feit. Na 10 jaar op rij in Tweede Provinciale, steeg Wambeek zo voor het eerst naar de hoogste provinciale afdeling. Vele criticasters schreven groen-wit meteen af en nog voor het debuut in 1ste provinciale werd onze ploeg al uitgeroepen tot gedoodverfde degradatiekandidaat. Ondanks alle kritiek wist Wambeek toch het behoud te verzekeren.

Nieuwe fusiegeruchten

Begin 2010 raakte bekend dat er mogelijk toch een fusie komt tussen KFC Wambeek en KSKL Ternat, echter enkel voor de jeugdploegen. De eerste ploeg zou wel afzonderlijk blijven bestaan. De fusiegeruchten konden echter opnieuw op heel wat kritiek rekenen en vanuit Wambeekse hoek was men er niet over te spreken. Uiteindelijk werd de fusie zelfs een agendapunt binnen de politiek. Er bestond ook onenigheid tussen het hoofd- en jeugdbestuur van de club, waardoor die laatste uiteindelijk op 1 maart 2010 collectief zijn ontslag indiende. Het jeugdbestuur verklaarde wel om het seizoen nog volledig af te werken met dezelfde inzet en motivatie als altijd. Zo waren de fusiegeruchten helemaal van de baan, want het hoofdbestuur was al langer volledig tegen een fusie met buur KSKL Ternat gekant. Door het collectieve ontslag van het jeugdbestuur zou de club vanaf het seizoen 2010-2011 wel onder een volledig nieuwe structuur moeten verder werken. De fusiegeruchten hadden echter voor heel wat onzekerheid gezorgd binnen onze club op een moment dat groen-wit in volle degradatiestrijd zat verwikkeld. De geruchten zorgden er ook voor dat heel wat spelers uit de A-kern al elders een contract hadden getekend. Enkele weken later gebeurde het gevreesde en degradeerde Wambeek na twee seizoenen opnieuw naar tweede provinciale. De degradatie werd beslecht na een 3-0 nederlaag op het veld van kersvers kampioen Léopold-Ukkel.

Zaak Van Cutsem: in 2 jaar van 1ste naar 3de provinciale

Meteen in het seizoen na de degradatie van eerste naar tweede provinciale degradeerde Wambeek naar derde provinciale. In het seizoen 2010-2011 was speler Tim Van Cutsem niet correct aangesloten bij de club maar hij stond wel 13 wedstrijden op het wedstrijdblad. Daardoor werden deze dertien uitslagen omgezet in een 0-5 forfait nederlaag en verloor de club heel wat punten. Het gevolg was dat Wambeek onvoldoende punten overhield om het behoud te verzekeren. Degradatie was het gevolg en zo zou de club in het seizoen 2011-2012 voor het eerst sinds 1998 opnieuw in derde provinciale voetballen.

2014: nieuw bestuur11169242_10153363503562154_6070939932279862643_n

In 2014 geeft voorzitter Omer Vanden Bossche na 55 jaar inzet de fakkel door aan Jos Donvil. Er wordt op dat moment meteen ook een volledig nieuw hoofdbestuur opgezet. Een nieuw hoofdbestuur betekent meteen ook een nieuwe huisstijl met een bijpassend logo en slogan. Deze slogan “één club, één passie” wordt meer dan ooit waargemaakt. Vanaf het seizoen 2014-2015 wordt de focus gelegd op uitbouw van de infrastructuur en een betere doorstroming van jeugd naar eerste ploeg.

Terug naar tweede provinciale

Dat het nieuwe bestuur hoge verwachtingen had was al van in het begin duidelijk. Na een eerste overgangsseizoen moest het tweede seizoen, onder leiding van het nieuwe bestuur, het seizoen van de opmars worden. En dat werd ook sterk benadrukt met de inkomende transfer van Gunter Thiebaut. Deze moest met zijn pakken ervaring de ploeg op sleeptouw nemen en de toch wel jonge ploeg van dat seizoen wat ervaring bijbrengen. En niets werd minder waar. Met een voorsprong van 9 punten werd onze club na 5 seizoenen in 3e provinciale terug eens kampioen en dwong het de promotie naar 2e af. Deze promotie gaf het bestuur ook meteen wat ruimte om wat aan de doorgroeimogelijkheden van de eigen jeugd te denken. Zo werd er in het seizoen 2015-2016, voor het eerst in de geschiedenis van de club, een B-ploeg opgericht dat zal aantreden in 4e provinciale.

Click the icon to lock. Turn the wheel to scroll.
Lorem ipsum dolor sit amet, utinam nusquam alienum cum ei, no maluisset constituam nec. Eam omnium conclusionemque ea, alia partem consequuntur per ut. Ea has viris mandamus patrioque, vim vidit dolore accommodare ne. Purto doctus constituam qui eu, scripta qualisque has ei, id mea solum verear invidunt. Nec vidit bonorum ea, te minimum fierent sadipscing vix.